Z Röthenbach i.E. do Chuderhüsi

11 sierpnia 2023 r.

Promienny sierpniowy poranek wita mnie w zacisznej miejscowości Röthenbach im Emmental. Powietrze jest rześkie, głębokie błękitne niebo rozpina się nad łagodnie pofalowanymi pasmami wzgórz, a po niebie suną jedynie pojedyncze, białe chmury kłębiaste. Już chwilę po wyruszeniu w stronę Chuderhüsi urzeka mnie rozległy, niemal nierealnie zielony krajobraz. W moim pierwszym punkcie widokowym zatrzymuję się na dłuższą chwilę, aby uchwycić tę oszałamiającą panoramę. Na pierwszym planie żółty drogowskaz turystyczny wskazuje ścieżkę pod górę, podczas gdy głęboko w dole w dolinie wieś Röthenbach ze swoim charakterystycznym kościołem i okazałymi berneńskimi gospodarstwami wtula się w soczyste łąki. Jednak prawdziwą ozdobą krajobrazu jest masyw na horyzoncie: niczym potężna, jasnoszara wapienna ściana z soczystej zieleni Prealp wyrasta Schrattenfluh. Jego wydłużone, poszarpane skalne zbocza mienią się w porannym słońcu chłodnymi odcieniami błękitu i szarości, tworząc fascynujący kontrast z łagodnymi, ciemnozielonymi zalesionymi szczytami Emmentalu. Gdy przesunąć wzrok nieco dalej, po lewej stronie w kadr wsuwa się szeroki, gęsto zalesiony masyw Napf, którego ciemne lasy jodłowe wyglądają niczym aksamitny dywan. Bardziej na prawo, za niewielką osadą Würzbrunnen, dal otwiera się aż po pokryte lodowcami szczyty Alp Szwajcarii Środkowej i Alp Berneńskich, które w delikatnej letniej mgiełce lśnią na horyzoncie jak subtelne, białe zęby.

Galeria 1: Panorama powyżej Röthenbach im Emmental

Szlak wije się teraz elegancko pod górę wąską, asfaltową drogą wzdłuż stromych, skąpanych w słońcu zboczy łąkowych. Na otwartym grzbiecie panuje kojąca cisza. Dominują tu świeżo skoszone, jasnozielone pastwiska oraz pojedyncze, sękate drzewa owocowe. Łagodnie pofalowane wzniesienia wyglądają jak wyjęte z książki z obrazkami, a zapach świeżo ściętego siana unosi się ciężko i słodko w ciepłym letnim powietrzu. Gdy podążam wąską, wyjeżdżoną polną ścieżką przez szczyt wzgórza, horyzont rozszerza się na zachód. Ponad głęboko wciętymi, ciemnozielonymi zalesionymi dolinami Emmentalu wzrok wędruje aż do rozległej doliny rzeki Aare i przylegającej do niej Wyżyny Szwajcarskiej, które rozpływają się w jasnym świetle słonecznym. Wystarczy się jednak odwrócić, by całą uwagę natychmiast znów przyciągnął masyw Schrattenfluh: nad świeżo skoszonymi łąkami i ciemnym dachem gospodarstwa wypiętrzyły się tymczasem potężne, oślepiająco białe chmury kłębiaste ponad jego postrzępionym, szaroniebieskim grzbietem skalnym – niezwykła gra górskiego masywu i letniego nieba.

Galeria 2: Przez słoneczne grzbiety i świeżo skoszone łąki

Wkrótce potem szlak turystyczny opuszcza otwarte wzniesienia i zanurza się w charakterystyczne zejścia i podejścia pagórkowatego świata Emmentalu. Trawiasta polna droga prowadzi obok niewielkiej drewnianej szopy oraz potężnych, prześwietlonych słońcem drzew liściastych wzdłuż skraju lasu. Raz po raz polany odsłaniają widok na głęboko wcięte wąwozy i przeciwległe pasma wzgórz, na których tradycyjne gospodarstwa z nisko opadającymi dachami przywierają do zboczy. Wtem sceneria zmienia się gwałtownie: ścieżka schodzi głęboko w cienisty, chłodny leśny wąwóz. Na górze króluje jasne światło słoneczne, natomiast na dole w jarze otacza mnie niemal mistyczna leśna cisza. Rustykalna drewniana barierka zabezpiecza wąską, gęsto pokrytą szeleszczącymi brązowymi liśćmi ścieżkę biegnącą wzdłuż stromej skarpy. Niżej, na wilgotnym dnie wąwozu, bujnie plenią się pędy jeżyn, paprocie i pokrzywy, a powalony pień drzewa znika pod grubą warstwą szmaragdowozielonego mchu – mały, nietknięty raj przyrodniczy z dala od słonecznych szczytów.

Galeria 3: Ze słonecznego skraju lasu w dół do cienistego leśnego wąwozu

Gdy wąski leśny wąwóz w końcu znów się otwiera, ciepłe popołudniowe światło wita mnie na malowniczym dnie doliny w kształcie litery V. Krystalicznie czysty strumień szemrze tu po jasnych kamykach i brązowawo połyskującym żwirze, otoczony soczyście zielonymi pastwiskami, na których białe bele sianokiszonki wyglądają niczym drobne plamki w krajobrazie. Pomiędzy stromymi zboczami porośniętymi gęsto ciemnymi jodłami w oddali po raz ostatni prześwituje niebieskawa skalna ściana Schrattenfluh, jakby chciała pożegnać mnie na ostatnich kilometrach. Wzdłuż potoku ciągną się piękne, stare zagrody Emmentalu z ciemnego, ogorzałego od słońca i wiatru drewna, z ułożonym w stosy drewnem opałowym pod szeroko wysuniętymi dachami i łukowatymi szczytami. Nisko zawieszone słońce kąpie łąki w złocistej zieleni i sprawia, że drzewa rzucają długie cienie. Przy akompaniamencie cichego szumu czystego żwirowego potoku, wijącego się obok wąskiej asfaltowej dróżki, kamiennych murków i spokojnych drewnianych domów, ta pełna wrażeń letnia wędrówka znajduje swoje kojące zakończenie.

Galeria 4: Przez słoneczny wąwóz dolinny wzdłuż czystego żwirowego potoku

Ramka informacyjna: Dane trasy i etapy (Röthenbach i.E. – Chuderhüsi)

  • Data: 11 sierpnia 2023 r.
  • Punkt startowy: Röthenbach im Emmental (ok. 820 m n.p.m.)
  • Etap 1 – Podejście na grzbiety: Z Röthenbach i.E. obok punktów widokowych w kierunku Würzbrunnen oraz przez otwarte grzbiety łąkowe (ok. 980 m n.p.m.).
  • Etap 2 – Przez jary i wąwozy: Zejście cienistymi leśnymi ścieżkami i porośniętymi mchem wąwozami w dół na dno doliny nad żwirowy potok (ok. 850 m n.p.m.).
  • Etap 3 – Końcowe podejście w stronę Chuderhüsi: Wzdłuż gospodarstw w wąwozie dolinnym pod górę na pasmo wzgórz w pobliżu Chuderhüsi (ok. 1100 m n.p.m.).
  • Suma podejść i zejść: ok. 420 m podejścia / ok. 140 m zejścia (w zależności od wybranego wariantu szlaku).
  • Charakter trasy: Urozmaicona przedalpejska wędrówka ścieżkami łąkowymi, wąskimi drogami bocznymi i cienistymi duktami leśnymi ze wspaniałym widokiem na masywy Schrattenfluh oraz Napf.

Zostaw komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *