Jest 26 lipca 2017 roku, kiedy wraz z moją żoną Hanusią oraz naszymi synami, Szymonem i Wiktorem, wyruszamy na niezapomnianą wędrówkę po polskich Tatrach Wysokich. Już na samym początku szlaku otwiera się przed nami potężna sceneria zbudowana z szarego granitu, soczyście zielonej kosodrzewiny i błękitnego letniego nieba. Kamienista ścieżka prowadzi nas na rozległą Halę Gąsienicową, gdzie ciemne, smagane wiatrem drewniane szałasy spoczywają na zielonych łąkach niczym cisi świadkowie dawnych pasterskich czasów. Nad tą spokojną doliną królują majestatyczne tatrzańskie olbrzymy. Wszystkie spojrzenia przyciąga przede wszystkim ostro zarysowana, strzelista piramida Kościelca, który dzięki swojej jasnoszarej, porośniętej porostami skale nie bez powodu nazywany jest „polskim Matterhornem”. Po prawej stronie towarzyszy mu łagodniejszy, porośnięty ciemnozieloną kosodrzewiną Mały Kościelec, a po lewej – niedostępna, pionowa ściana Zamarłej Turni oraz potężny, otulony białymi chmurami masyw Świnicy. Raz po raz zatrzymujemy się, aby podziwiać tę niezwykłą grę ostrych grani, poszarpanych turni, takich jak Granaty i Kozi Wierch, oraz żywej zieleni górskich hal.
Galeria 1: Wymarsz przez Halę Gąsienicową w samo serce Tatr Wysokich
Im wyżej się wspinamy, tym bardziej surowy i wysokogórski staje się krajobraz. Docieramy nad brzeg Zielonego Stawu Gąsienicowego, którego przejrzysta, szmaragdowo połyskująca woda leży niczym spokojne lustro u stóp stromych skalnych zboczy Skrajnej Turni, Pośredniej Turni i Beskidu. Po krótkim odpoczynku na kamienistym brzegu ruszamy w stronę właściwego podejścia na przełęcz Karb. Szlak staje się coraz bardziej stromy i prowadzi nas przez rozległe, jasnoszare piarżyska oraz skalne stopnie tuż pod groźnym zachodnim zboczem Kościelca i skałami Mylnej Kopy. Podczas gdy wierzchołek Kościelca coraz częściej zanurza się w dramatycznych, ciemnoszarych chmurach, za naszymi plecami otwiera się zapierający dech w piersiach widok na Dolinę Zieloną Gąsienicową. Głęboko w dole połyskuje staw Kurtkowiec ze swoją małą, porośniętą ciemnozieloną kosodrzewiną wysepką, a za nim ciągnie się długi grzbiet od Kasprowego Wierchu z charakterystycznym budynkiem górnej stacji kolejki linowej, przez Uhrocie Kasprowe, aż po Kopę Magury.
Galeria 2: Nad szmaragdowym Zielonym Stawem i strome podejście na Karb
Z każdym krokiem po skalnych stopniach i głazach rośnie nasza ekscytacja, aż w końcu na wysokości 1853 metrów osiągamy wąskie siodło przełęczy Karb. Tuż przed nami wyrasta potężna, niemal pionowa północno-zachodnia ściana Kościelca, po której wąskich półkach skalnych i żlebach niczym maleńkie punkciki wspinają się w stronę szczytu kolejni turyści. Prawdziwa magia tego miejsca ujawnia się jednak dopiero wtedy, gdy spoglądamy na drugą stronę przełęczy: głęboko w dole, w stromym skalnym kotle, spoczywa Czarny Staw Gąsienicowy, którego ciemna, głęboko granatowa, niemal atramentowa tafla wody tworzy niezwykły kontrast z jasnymi ścianami granitu i zielenią kosodrzewiny. Nad przeciwległym brzegiem wznosi się potężne, pocięte jasnymi żlebami zachodnie zbocze Żółtej Turni, a daleko na zachodzie, ponad rozległą kotliną Podhala, dostrzec można nawet charakterystyczną sylwetkę Giewontu oraz błękitniejące pasma Babiej Góry i Beskidów.
Galeria 3: Wysoko na przełęczy Karb między dwoma światami
Zanim rozpoczniemy zejście, cieszymy się jeszcze panoramą z kopuły Małego Kościelca, skąd wzrok wędruje nad głęboko wciętą Doliną Czarną Gąsienicową, a poszarpane, otulone chmurami turnie słynnej Orlej Perci wydają się na wyciągnięcie ręki. Następnie ruszamy w dół przez dzikie rumowisko skalne w stronę Czarnego Stawu Gąsienicowego. Wąską granią wśród kosodrzewiny, a dalej przez labirynt potężnych granitowych bloków porośniętych żółtozielonymi porostami schodzimy w głąb doliny. Humory dopisują – Wiktor cieszy się pośród wielkich głazów, a Hanusia i Szymon wesoło machają zza skał. Gdy docieramy nad brzeg Czarnego Stawu Gąsienicowego, rzucamy jeszcze jedno pełne podziwu spojrzenie wstecz na ciemnozieloną taflę wody, nad którą monumentalna wschodnia ściana Kościelca oraz spowite mgłą szczyty Zamarłej Turni, Koziej Przełęczy i Koziego Wierchu wznoszą się ku niebu niczym potężna kamienna twierdza.
Galeria 4: Przez Mały Kościelec i skalne rumowisko w dół nad Czarny Staw
Najważniejsze dane o trasie w pigułce
- Data: 26 lipca 2017 r.
- Region: Tatry Wysokie, Tatrzański Park Narodowy (Polska)
- Klasyczna pętla (z/do Kuźnic): ok. 15,5 – 16,5 km | ↑ 950 – 1000 m | ↓ 950 – 1000 m | Czas przejścia: ok. 5,5 – 6,5 godz.
- Wysokogórska pętla główna (z/do Hali Gąsienicowej / Murowańca): ok. 5,5 – 6,0 km | ↑ 400 m | ↓ 400 m | Czas przejścia: ok. 2,5 – 3 godz.
- Najniższy / Najwyższy punkt: Kuźnice (1010 m n.p.m.) – przełęcz Karb (1853 m n.p.m.) / Mały Kościelec (1866 m n.p.m.)
- Główne punkty trasy: Kuźnice (1010 m) → Hala Gąsienicowa / Schronisko Murowaniec (1500 m) → Zielony Staw Gąsienicowy (1672 m) → przełęcz Karb (1853 m) i Mały Kościelec (1866 m) → Czarny Staw Gąsienicowy (1624 m) → Hala Gąsienicowa → Kuźnice
- (Uwaga: W przypadku porannego wjazdu kolejką linową na Kasprowy Wierch 1987 m n.p.m. i zejścia przez przełęcz Liliowe 1952 m n.p.m., łączny dystans wynosi ok. 13,5 km przy ↑ 550 m podejść i ↓ 1450 m zejść.)





















